قــرار ایــن بــود تــمــوم عــمــر فــقــط مــال خــودم بــاشــیــولــے قــســمــت نــبــود انــگــارڪــه دنــبــال خــودم بــاشــیــچــه ســخــتــه دلــســپــردن بــههمــونــے ڪــه مــریــضــت ڪــرد

با این همه درد اگر نمیرم چه کنماصلا به تو افتاده مسیرم چه کنممن را که مقیم خانه ی غم کردنداز عالم و آدمی که سیرم چه کنمسالها ضجه زدم حال دلم بدتر شدحالا تو بگو الان که پیرم چه کنممشغول کشیدن دو نخ سیگ

زخم میخوردم ز تو این زخمها دیدن نداشت

نم نم باران پشت شیشه بوییدن نداشت

شعله ی فانوس اشعار کتابم کور شد

مجلس ختم کتابِ من که رقصیدن نداشت!

ناله را با آه و بغضم را به گریه سر کنم

آخر مسجد صدای گریه رنجیدن نداشت

پا به پای خاطراتت از نفس افتاده ام ..

ساقه از پهلو شکست و جان روییدن نداشت

با زبان بی زبانی دوستت دارم رفیق ..

ساده میگویم به تو این آه خندیدن نداشت ..

#محمدرضاکمال_پور

شکست میخورد از بغض بی اَمان خودش

اَجل به جان تو افتاده یا که جان خودش

تمام سهم خودش بود چوبِ دار خودش

که این خبر برساند به وارثان خودش

میان تاب و تبش از عطش گریزان است

که زهر میخورد هر شب ز استکان خودش

گرفته کوزه ی اشک و شکسته بال و پرش

چه زخم کهنه ای خورده ز پیروان خودش

دلم به حال دلم سوخت تا تورا دیدم ..

دلم گرفته چو کوهی از آسمان خودش

#محمدرضاکمال_پور

غروب حس قشنگی نیست

چقدر جمعه اش دلگیره

هوای ابری و بارون

داره جونم رو میگیره

بجای قلب من اینبار

سکوت خونمو بشکن

من از تنهایی میترسم

چشام تشنه تر از اشکن

تو جشن انقلاب من

همیشه از تو میخونن

طواف قلب تو با من

نگو یک مشت مجنونن

شبیه ساعت خونه

که خوابش میبره گاهی

میون رفتن و موندن

ندارم غیر مرگ راهی

#محمدرضاكمال_پور

میدونم حواس تو جمع منه میدونم داری یک شبه پیر میشی تو همدرد روزای سخت منی... تو حتی داری از خودت سیر میشی نوشتم بدونی که حالم بده دارم راهو با گریه طی میکنم وجودم پر از ابروبارون ومه دارم با خودم شرط